در پروژههای ساختمانسازی، انتخاب روش مناسب برای تقویت و مقاومسازی دیوارها اهمیت زیادی دارد. یکی از سوالات رایج در این حوزه، تفاوت وال پست و وال مش است؛ دو تکنیک اجرایی با رویکرد متفاوت برای افزایش ایمنی دیوارهای غیرسازهای در برابر نیروهایی مانند زلزله. هرکدام از این روشها بسته به نوع سازه، شرایط اجرایی و محدودیتهای پروژه، کاربرد مشخصی دارند.
وال پست معمولاً بهعنوان یک المان مهاربندی در دیوارهای غیرسازهای اجرا میشود و نقش آن افزایش پایداری دیوار در برابر نیروهای جانبی مانند زلزله و باد است. در مقابل، وال مش بهصورت یک شبکه فولادی مشبک در سطح دیوار قرار میگیرد و با توزیع تنش، از تمرکز تنش و ایجاد ترکهای موضعی جلوگیری میکند.
در این راهنما از وبسایت کاردان، تفاوت وال پست و وال مش را از نظر کاربرد، نحوه اتصال و نوع اجرا بررسی میکنیم تا انتخاب آگاهانهتری متناسب با نیاز پروژه داشته باشید.
وال پست چیست؟
واژه وال پست از ترکیب دو کلمه wall به معنی دیوار و post به معنی نگهدار تشکیل شده و به مفهوم نگهدارنده دیوار است. وال پست المانی است که دیوارهای غیرسازهای را مطابق استانداردهای طراحی ساختمان، در برابر زلزله و نیروهای جانبی مقاوم میکند. انتخاب نوع وال پست به عواملی مانند نوع سازه، شرایط محیطی پروژه و میزان تغییرمکان مجاز دیوار وابسته است.
وال پستها معمولاً از پروفیلهای فولادی، بتن مسلح یا ترکیبی از میلگرد و بتن ساخته میشوند و بهصورت عمودی یا افقی در نقاط مشخصی از دیوار اجرا میشوند.
برای اینکه بهصورت دقیق بدانید که وال پست چیست و چه مزایا، معایب و کاربردی دارد میتوانید مقاله مربوط به وال پست را مشاهده کنید.
وال مش چیست؟
وال مش یکی از اجزای تقویتی پرکاربرد در ساختمانسازی است که برای افزایش استحکام دیوارهای داخلی و خارجی در برابر زلزله و تنشهای فشاری استفاده میشود. وال مش شبکهای از مفتولهای فولادی است که بهوسیله بافت یا جوشکاری تولید شده و در برخی پروژهها برای تقویت سطوح وسیع دیوار یا حتی سقف نیز به کار میرود.
وال مشها در دیوارهای بتنی، آجری و سیمانی مورد استفاده قرار میگیرند و هدف اصلی آنها کاهش ترکخوردگی، جلوگیری از گسیختگی موضعی و افزایش دوام دیوار در بلندمدت است. از نظر نوع متریال، وال مش به سه دسته وال مش گالوانیزه، وال مش سیمی و وال مش پلاستیکی تقسیم میشود.
وال مش گالوانیزه با پوشش محافظ، مقاومت بالایی در برابر زنگزدگی و خوردگی دارد و برای محیطهای مرطوب مناسب است. وال مش سیمی از مفتول فولادی ساخته میشود و به دلیل انعطافپذیری بالا در کاربردهای متنوع استفاده میشود. وال مش پلاستیکی معمولاً برای دیوارهای سبک و داخلی به کار میرود. انتخاب نوع وال مش باید با توجه به شرایط محیطی، نوع دیوار و الزامات آییننامهای انجام شود.
تفاوت وال پست و وال مش از نظر نحوه اجرا
وال پست و وال مش هر دو با هدف مهار نیروهای وارده به دیوار اجرا میشوند، اما تفاوت وال پست و وال مش در مصالح مصرفی و جزئیات اجرایی آنهاست. در اجرای وال پست از اجزایی مانند تیرک، وادار، ناودانی، میلگرد بستر، پلیت فلزی و پیچومهره استفاده میشود و اجرای آن معمولاً پیش از مرحله دیوارچینی انجام میگیرد.
در دیوارهایی که وال پست اجرا میشود، رفتار دیوار به نحوه مهار در بالا و کنارها وابسته است و در بسیاری از اجراهای متداول، دیوار نیازمند تقویت در راستاهای افقی و عمودی است. به همین دلیل طول دیوار کنترل میشود و از وادارها برای محدود کردن دهانه استفاده میشود. در راستای افقی نیز معمولاً از میلگرد بستر برای افزایش یکپارچگی دیوار بهره میگیرند.
در روش وال مش، شبکه مش (فولادی یا فایبرگلاس) به همراه چسب اپوکسی و پلاستر مخصوص، بهصورت سرتاسری روی دیوار اجرا میشود. در اغلب اجرای وال مش، دیوار رفتاری نزدیک به دال یکطرفه دارد و تمرکز اصلی مهار در راستای عمودی است. به همین دلیل معمولاً محدودیت سختگیرانهای برای طول دیوار وجود ندارد و نیاز به المانهای کنترلی مانند وادار کمتر میشود.
تفاوت وال پست و وال مش از نظر نوع اتصال
برای اتصال وال پست به قاب فولادی، از پلیت، جوش وپیچ و مهره و برای اتصال آن به قاب بتنی از انکر مکانیکی یا کاشت بولت شیمیایی به تیر یا ستون استفاده میشود اما وال مش که برای تقویت سطح به کار میرود اتصال آن از نوع سطحی است و وال مش را داخل ملات مانند گچ یا سیمان دفن میکنند و گاهی اوقات از میخ، واشر یا رول پلاک استفاده میکنند.
تفاوت وال پست و وال مش از نظر کاربرد
انتخاب بین وال پست و وال مش کاملاً وابسته به شرایط پروژه، میزان نیروهای واردشده به دیوار و نوع سازه است. در پروژههایی که نیاز به مهار سازهای قوی وجود دارد، آشنایی با مشخصات فنی، نوع سازه، محل نصب و الزامات آییننامهای اهمیت بالایی دارد؛ به همین دلیل استفاده از یک راهنمای خرید وال پست میتواند ریسک انتخاب نادرست و هزینههای اجرایی را به حداقل برساند.
کاربرد وال پست:
- تقویت دیوارهای خارجی و دیوارهای غیر سازهای در ساختمانهای بلند و زلزله خیز که تحت نیروهای شدید قرار دارند.
- مقاوم کردن دیوارهایی که احتمال دارد از سازه اصلی جدا شوند و دچار ترک خوردگی گردند.
- در سازههای بتنی و بنایی که لازم است مهار بسیار قوی برای جلوگیری از حرکت دیوار انجام شود.
- تقویت دیوارهای بتنی در سازههای صنعتی
کاربرد وال مش:
- تقویت دیوارهای بنایی، داخلی و بلوکی که نیروی وارده شدید نیست اما لازم است در برابر نیروهای جانبی تقویت شوند.
- پروژههایی که از نظر زمان و بودجه محدودیت دارند و باید وال مش خیلی سریع اجرا شود چون نصب وال مش نسبت به وال پست سریعتر است و نیازی به استفاده از اتصالات سنگین فولادی ندارد که یکی از کلیدیترین تفاوت وال پست و وال مش میباشد.
- در مواقعی که لازم است استحکام و یکپارچگی کل دیوار در برابر تک خوردگی افزایش داده شود بدون اینکه از اتصالات پیچیده و فلزی بزرگ استفاده شود.
- تقویت دیوارهای مسکونی و غیر صنعتی
یکی از مهمترین مزایای وال مش، سادگی اجرا و حذف المانهای فولادی سنگین است که این ویژگی، یکی از نکات کلیدی در تفاوت وال پست و وال مش محسوب میشود.
جمع بندی
دو روش رایج برای افزایش ایمنی دیوارهای غیرسازهای، وال پست و وال مش هستند که هر کدام ماهیت و اثرگذاری متفاوتی دارند. وال پست معمولاً بهصورت یک پروفیل فولادی یا بتنی اجرا میشود و پیش از دیوارچینی در نقاط مشخص نصب میگردد. اتصال وال پست از نوع سازهای و مکانیکی است و دیوار را به اسکلت ساختمان مهار میکند. در مقابل، وال مش شبکهای فلزی یا فایبرگلاس است که برای تقویت و یکپارچگی سطح دیوار به کار میرود و اتصال آن ماهیت سطحی و غیرسازهای دارد.
بهطور کلی، اگر هدف از اجرا مهار دیوار و اتصال آن به اسکلت باشد، وال پست انتخاب مناسبتری است. اما در شرایطی که هدف افزایش دوام سطحی و کاهش ترکخوردگی باشد، وال مش گزینه منطقیتری محسوب میشود. برای انتخاب دقیق متناسب با شرایط پروژه و اجرای وال پست اصولی، میتوانید با تیم تخصصی کاردان در ارتباط باشید.